Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36595 K.2018/8927

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’un, asker arkadaşı olan katılan ...

Baba’yı arayarak, “reşat altını bulduklarını, bu altınları güvendikleri kişiye ucuza satacaklarını” söylemesi üzerine, katılanlar Nurettin ile ... nın birlikte ... ’a geldikleri, kendilerini sanık ...’un karşılayarak, aynı suçtan haklarında ayrıca kamu davası açılan ...,...,... ’ın yanına gittikleri, burada altınların tanesinin 400 TL karşılığında satımı hususunda anlaşmaları üzerine katılan Nurettin’in 100 adet karşılığı olmak üzere 40.000 TL parayı ... ’a verdiği,

sanık ... ile ... un altınları getirmek üzere para ile birlikte evden dışarı çıktıkları, bir süre sonra ise evde kalan .... ’ın dışarı çıkmaya çalıştığı esnada, katılan ... n’in polise haber vermesi üzerine yakalandığı, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, katılan ve tanık anlatımları, teşhis tutanağı, suçta kullanılan cep telefonuna ait abonelik sözleşmesindeki imzanın sanığın eli ürünü olduğuna dair alınan kriminal rapor, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.