Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36926 K.2021/4426

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin, suça konu çekin keşide tarihi olan 28/08/2006 olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, şikayet tarihi olan 22/07/2007 tarihi olarak gerekçeli karar başlığa yazılması hususu mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, keşideciden çalınarak tamamen sahte tanzim edilmiş olan 2.750 TL bedelli çeki ele geçirerek katılan ...’a verdiği ve karşılığında sünger malzemesi satın aldığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

28/08/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın, çeki aldığı kişinin kimlik bilgilerini açıklayamaması ve aralarındaki ticari ilişkiyi açıklayan belge sunamaması karşısında, mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, TCK’nın 52/4 maddesinin yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

b) Hükümde, adli para cezasının on taksit halinde ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığı açık bir şekilde gösterilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine aykırı davranılması,