Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37574 K.2018/9857

uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın bir vesile ile tanıştığı müşteki ...'ı bir hastanede işe sokma vaadiyle kandırarak para istediği, istemiş olduğu bedelin 250 YTL'lik kısmı elden nakit olarak kendisine ödendiği, 150 YTL'lik kısmının ise hesabına gönderildiği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının, TL cinsinden adli para cezasına çevrilmesi sırasında, "gün adli para cezası" yerine "hapis cezası" ve uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesi yerine anılan Yasanın "50." maddesinin gösterilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olacak şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmeleri mümkün bulunduğundan;

hükümden, "Suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanık hakkında TCK 50 maddesinin uygulanması ile hapis cezasının paraya çevrilerek sanığa verilen hapis cezanının beher günü TCK 52/2 maddesine göre 20 TL den paraya çevrilerek 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün tamamen çıkartılarak,