Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37787 K.2018/8565

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, katılanın terzi dükkanına gelerek, kendisini İçişleri Bakanlığı'nda görevli koruma polisi olarak tanıtıp, katılanın oğlunu “İçişleri Bakanlığı'nda sınav olmadan, kendi kontenjanından işe aldırabileceğini” söylediği, buna inanan katılanın sanığa başvuru belgeleri ile birlikte 395 TL para verdiği, sanığın katılanın oğlu Gökhan ile birlikte Nüfus Araştırmaları Müdürlüğü’ne giderek Gökhan’a kantinde beklemesini söyleyerek yanından ayrıldığı, bir süre sonra ise tekrar yanına gelerek işleminin tamam olduğunu, 2 ay sonra işe çağıracaklarını” söylediği,

sanığın bir kaç gün sonra katılanın iş yerine gelerek bu kez “Bakanlığın ihale ile araç sattığını, teminat verilmesi halinde bu araçlardan katılana alabileceğini” söylediği, bunun üzerine katılanın sanığa inanarak 2.000 TL verdiği, bu olayları daha sonra bir yakınına anlatan katılanın dolandırıldığını anlayarak şikayetçi olduğu, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içerir savunması, katılan ve tanık beyanları, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.