Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37920 K.2018/457

Sanık ...'in, dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair Ortaca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2006 tarih ve 2005/535 esas, 2006/457 sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine, bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/158385 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 11/03/2013 gün ve 2011/19978 Esas, 2013/4299 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan Kanun'un 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından, sanığın adli sicil kaydındaki Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2004 tarih ve 2002/707 Esas, 2004/240 sayılı ilamının tekerrüre esas olamayacağı gerekçesiyle yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz delikçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın KABULÜNE,

Dairemizin 11/03/2013 gün ve 2011/19978 Esas, 2013/4299 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, otosunu bakım ve tamiri için müştekiye bırakarak kendisini ... olarak tanıttığı ve araç tamir olduktan sonra almaya gelince tamir ücreti 795 TL'yi ödemeden, yıkatıp geleyim diye aracı alıp gittiği ve geri dönmediği anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/06/2004 tarih ve 2002/707 Esas, 2004/240 sayılı ilamının kesin hüküm niteliğinde olduğu ve 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan.