KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/37938 E., 2018/1301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandıcılık,resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1-TCK’nın 158/1-f,52/2-4,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
404 kelime·2 dk okuma
2-TCK’nın 204/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükümleri sanığın 18/12/2013 tarihli sorgusunda bildirmiş olduğu yurt içi adresine usulünce tebligat yapılmaksızın ve herhangi bir adres araştırmasına gidilmeksizin doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğin yapıldığı, halbuki.
Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebliğin duruşmada belirtilen adrese yapılamaması halinde MERNİS adresine yapılması gerekirken,
yapılan tebligatın usule aykırı olduğu bu nedenle sanık müdafinin söz konusu 13/11/2014 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde yapıldığı kabul edilmesi nedeniyle temyiz isteminin süre yönünden reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup, yapılan incelenmede;
Sanığın, CDF Turizm isimli şirket yetkilisinin elinden ... dışı boş olarak çıkan çekleri 9.500 TL ve 9.650 TL bedelli olarak doldurarak olay tarihinde katılan ...’a yapmış olduğu tabela karşılığında verdiği, yapılan bilirkişi incelemesinde; suça konu çekin ön yüzündeki yazılar ile keşideci imzasının sanığın el ürünü olup keşideci şirket yetkilisi ...’ye ait yazı ve imza olmadığının tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.
Bu açıklama kapsamında sanığın eylemi neticesinde ortaya çıkan haksız menfaat miktarının gün karşılığı belirlenerek bunun üzerinden sonuç cezanın hesaplanması gerekirken eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/37938, K. 2018/1301, 26 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama