KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/38193 E., 2020/12306 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-k, 207/1, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile suça konu kaza tespit tutanağı ve aslı ele geçmeyen faks belgesi olan anlaşma tutanağını sahte olarak düzenledikleri, sigorta işleminde kullanıp mağdur Halk Sigorta A.Ş'den haksız menfaat temin ettikleri iddia edilen olayda;
1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın temyiz dışı sanıkla birlikte iştirak halinde atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehine kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
TCK'nın 158/1-k maddesi ile sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulurken, ilgili madde kapsamındaki ceza artışının suç tarihinden sonra 03/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6456 sayılı Kanunla gerçekleştirildiği gözetilmeyerek, sanık hakkında adli para ve hapis cezalarının fazla tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/38193, K. 2020/12306, 15 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama