Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/38231 K.2020/4831

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından başvurunun esastan reddine dair kurulan hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın, aleyhine verilen beyanların soyut iddia olduğuna dair temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın, www.sahibinden.com isimli internet sitesinde temyiz dışı sanık ...'un isim ve telefon numarasını ekleyerek bilgisayar satış ilanı verdiği, katılan ile whatsapp üzerinden yazıştıkları ve sanığın katılan üzerinde güven oluşturabilmek amacıyla diğer sanık ...'a ait nüfus cüzdanı resmini de katılana whatsapp üzerinden gönderdiği, katılanın Apple pro marka bilgisayarı satın almaya karar verip bedelini ...'a ait banka hesabına yatırdığı,

evlilik hazırlığı yapan katılanın televizyon, beyaz eşya ve buna benzer eşyalarını temin edeceği vaadinde bulunarak katılandan farklı tarihlerde toplam 30.783 TL menfaat temin ettiği halde eşyaları göndermediğinin iddia edildiği somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,