Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/38343 K.2018/8391

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10/12/2012 tarih, 2011/17640 Esas, 2012/45132 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 03/01/2017 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 04/01/2017 tarihinde dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, 12/02/2017 tarihinde ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu ve uzlaşmanın gerçekleşmemesi üzerine, 22/02/2017 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenerek dosyanın aynı tarihte mahkemeye iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 16/05/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.