KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/4171 E., 2019/4143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-f son, 52/2, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılarak yargılama yapılması mümkün görülmüştür.
Sanığın, çalıntı olması nedeniyle hakkında ödemeden men talimatı bulunan 15.900 TL değerindeki çeki ele geçirdiği ve çeki vererek katılandan altı adet çayır biçme makinası satın almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın suçlamadan kurtulmaya yönelik beyanlarının aksine, katılandan çek karşılığında mal aldığına yönelik tanık Turan Yılmaz ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/4171, K. 2019/4143, 22 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama