Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4448 K.2019/5828

2-Sanık ... hakkında, a)Dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 157/1, 62/1, 52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet b)Resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... tarafından, sanık ...'in beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, daha öncesinden ticari ilişki içinde bulunduğu ... şirketi yetkilisi katılanın, Konya'da bulunan işyerine suç tarihinde gelerek 32,000 TL tutarında dorseyi eşi sanık ... adına satın alacağını ve eşine ait bonoları vadeli olarak vereceğini söylediği, suça konu sıralı bonoları sanık ... adına sahte olarak düzenleyip ciro etmek suretiyle katılana verdiği, daha sonra 19/03/2008 tarihinde suça konu dorseyi dava dışı ...'ya satıp nakte çevirdiği, vadesi gelen bonoların bedellerini ise katılana ödemediği,

bunun üzerine katılanın ödenmeyen senet bedellerinin tahsili için sanık ... aleyhinde Konya 6. İcra Müd.'nün 2008/4405 ve 2008/5313 E. sayılı dosyaları ile icra takibi başlattığı, bunun üzerine sanık ...'in imza itirazında bulunduğu ve Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/226 E. sayılı dosyası ile menfi tesbit davası açtığı, açılan davanın kabul ile sonuçlandığı, bu nedenle katılanın alacağını tahsil edemediği, sanıkların hileli eylemlerle haksız menfaat elde ettikleri, bu surette sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunmaları,katılan beyanları,tanık anlatımları, alınan ekspertiz ve adli tıp raporları, icra takip evrakları ile dosya kapsamından, mahkemece sanık ...'in üzerine atılı dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli ve kesin delil olmaması gerekçesine dayanan beraat hükmü ile sanık ...'ın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğine dair vermiş olduğu mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.