Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/4592 K.2019/8264

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, TCK'nun 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 27/12/2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın, suç tarihi itibari ile “.... Kimya” isimli işyerinde deterjan işi ile uğraştığı, sanığın aralarında daha öncesinde ticari ilişki bulunan ve kendisini “....” olarak tanıttığı katılanın oğlu tanık ...'ten deterjan satın aldığı ve aldığı malın karşılığı olarak tümden sahte olarak oluşturulmuş keşide yeri bulunmayan suça konu Bank Asya .... Şubesine ait 27/12/2010 keşide tarihli 5.650.TL bedelli hamiline yazılmış çeki katılana kargo yolu ile gönderdiği, katılan tarafından çekin takasa sunulduğunda sahte olduğunun anlaşıldığı, bu surette sanığın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik çelişkili savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımı, alınan ekspertiz raporu, oluş ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/07/2014 tarih ve 2013/15-782 Esas ve 2014/355 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere çekin hile unsuru olarak kullanılmasının daha ağır bir cezayı gerektirmesinin nedeni mağdura bakan yönüdür.

Yasal unsurları eksik ya da tümden sahte oluşturulmuş bir çek kullanılarak işlenen dolandırıcılık suçlarında da, bankanın bir maddi varlığı veya böyle bir maddi varlığın bulunduğu algısı hile olarak kullanılmakta, mağdur çeke güvendiği için daha kolay aldatılmaktadır. Kaldı ki çekin unsurlarının eksik olması bankanın maddi varlığı olduğu olgusunu da değiştirmemektedir.

Bu nedenle aldatma kabiliyetini haiz olması şartıyla çekin tümden sahte olarak oluşturuşmuş olması veya unsurlarının eksik olmasının suçun bu nitelikli halinin oluşumu bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Somut olayda, keşide yeri bulunmayan sahte çek nedeniyle, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince mahkûmiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

a-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 tam gün olarak tayin edilmesi;