Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5164 K.2019/2256

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, bankadan kredi çekmesini sağlayacağı konusunda katılanı aldatıp kredi çekilmesi için gerekli olduğunu söyleyerek kendisinden bir adet cep telefonu almak suretiyle haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılanın, girdiği ekonomik zorluk nedeniyle bankalardan kredi çekmek istediği, kredi notunun düşük olması nedeniyle kredi alamadığı, bir tanıdığı vasıtasıyla tanıştığı sanığa durumunu anlattığında, sanığın katılan için bankadan kredi çekebileceğini ve bunun için krediye aracılık eden kişiye hediye olarak cep telefonu alması gerektiğini söylemesi üzerine, katılanın sanığın istediği cep telefonunu satın alıp kendisine verdiği,

ancak yapılan araştırmada katılan için herhangi bir kredi başvurusunda bulunulmadığı gibi sanığın suça konu cep telefonunu da uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın hileli söz ve davranışlarla katılanı aldatıp haksız menfaat temin etmek şeklinde sübut bulan eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,