Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5460 K.2019/8447

Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ... ile temyiz dışı sanık ... ’ın “ilan.Elookat.com “isimli internet sitesine satılık köpek ilanı verdiklerini gören katılanın, sanık ... ile telefon ile irtibata geçerek köpek alım satımı konusunda anlaştığı, sanığın kendisini Hasan olarak tanıtıp katılana başkasına ait T.C. kimlik numarası verdiği, katılanın sanık ...’ın vermiş olduğu T.C. kimlik numarası ve cep telefonu numarasını kullanarak cebe havale yöntemi ile 250.00 TL göndermesine rağmen sanığın katılana herhangi bir köpek göndermeyerek haksız menfaat sağladığı; sanığın ikrar niteliğindeki savunması,

hakkında benzer nitelikte suçlar hakkında birçok davanın bulunması ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;