Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6912 K.2019/9491

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,...İş ilanları isimli internet sitesine...

Barosu avukatlarından...'e ait avukatlık bürosuna 18 - 35 yaş arası Bay - Bayan büro elemanı alacağı ve 1.000,00 TL sigorta + ulaşım + yemek şeklinde ilan verdiği, ilana da kendi adına kayıtlı [NUMARA] numaralı telefon numarasını yazdığı, katılanın söz konusu ilanı görmesi üzerine, ilanda belirtilen telefon numarasını aradığında sanığın katılana baro kartı çıkartması gerektiği, bu nedenle vereceği hesaba 50,00 TL yatırmasını istediği,

katılanın da talep edildiği üzere sanığa ait banka hesabına 50,00 TL'yi yatırdığı ve tekrar telefon açtığı, sanığın katılana aradığı kişinin kendisi olmadığını, kendisinin numarasının kullanıldığını, kullanan kişinin bir avukat olduğunu, iflas ettiğini, kendisine de 1.000,00 TL borcu olduğunu söyleyerek başka bir numara verdiği, katılanın verilen yeni numarayı aradığında da karşıdaki şahsın emekli olduğunu, ilan veren kişi olmadığını söylediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuşsa da.

Garanti Bankası A.Ş'nin, ... nolu hesabın sanık ...'a ait olduğunu bildirir 29/05/2012 tarihli cevabi yazısı,...

İletişim AŞ'nin ... nolu GSM hattının sanık ...'a ait olduğunu bildirir 15/06/2012 tarihli cevabi yazısı, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının, sanık ...'a ait ...nolu GSM hattıyla 03/05/2012 tarihinde katılan ...'a ait ... nolu GSM hattı arasında 7 adet görüşme yapıldığını gösterir iletişimin tespitine ilişkin cevabi yazıları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemleri sonucu nitelikli dolandırıcılık suçunun sübuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.