Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7053 K.2019/11328

2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 207/1, 43/1, 62, 51 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın, suç tarihi itibari ile Türkiye İş Kurumu ... İl Müdürlüğünde şef, sanık ...'ın serbest ziraat mühendisi olarak görev yaptığı, ... havaalanı yolu orta refüj temizliği ve ağaçlandırılması amacıyla Türkiye İş Kurumu ...

İl Müdürlüğü ve Antakya Ticaret ve Sanayi Odası tarafından ortaklaşa bir proje hazırlandığı ve bu proje kapsamında işkur personeli olan Leyla'nın denetim kurulu üyesi ve kamu görevlisi olmayan sanık ...'ın da aynı şekilde görevlendirildiği, proje kapsamında işçi olarak çalışan tanık ...'un 2009 yılı Temmuz ayında yurt dışına çıktığı halde işten ayrılışının İşkura bildirilmediği ve maaş kartının kullanılarak 2009 Yılı Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin 2.024.TL maaşın çekilerek sanıklar tarafından kullanıldığı, kurum zararının kovuşturma aşamasında sanık ... tarafından tamamen giderildiği,

bu surette sanıkların zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri kabul olunan somut olayda,

1-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçu yönünden kurulan hükümler yönünden. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere. 5271 sayılı CMK’nın 225.

(1412 sayılı CMUK’nun 257 ve 150) maddesi uyarınca hükmün konusunun iddianamede gösterilen fiilden ibaret olması ve ek savunma verilerek başka bir suçtan yargılama yapılarak mahkumiyet kararı verilmesinin mümkün olmaması karşısında, somut olayda sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılmış kamu davası bulunmadığı ve sanıklar hakkındaki iddianamenin zimmet suçuna ilişkin olduğu gözetilmeksizin, sanıklar hakkında açılmış bir dava bulunmamasına rağmen, özel belgede sahtecilik suçundan yargılama yapılarak sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri verilmesi,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden kurulan hükümler yönünden; Sanık ...'ın tevil yollu ikrarı, sanık ...'nın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, teftiş raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin ertelenmesine karar verilmiş ise de; sanık ...'ın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu, diğer sanık ...'nın adli sicil kaydında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmakta ise de, yargılama konusu olayda suç tarihinin 10/08/2009 olması karşısında sanık ... hakkında lehe olan kanunun uygulanması gerektiği ve buna göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde,

kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağı, yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edinilerek cezası ertelenen sanıkların, suç tarihi itibariyle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilikleri bulunmaması,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmeleri ile suç nedeni ile oluşmuş zararı da karşılamış olmaları karşısında, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu halde uygulanmaması,