Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7704 K.2019/3624

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın. Başkent Üniversitesi Şanlıurfa Diyaliz Merkezinde idari sorumlu olarak çalıştığı sırada Üniversite tarafından Diyaliz Merkezinde yapılacak harcamalar için kendisine gönderilen yaklaşık 100.000,00 Türk lirasını (2010 yılı için 60-70 bin, 2011 yılı avansı 30 bin lira) şahsı için kullandığı, bu harcamaları belgelendiremediği,

bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, sanığın yargılamanın her aşamasında üzerine atılı suçu inkar ettiği ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik delillerin katılan tarafça dosyaya sunulan yine kendi şirketleri tarafından düzenlenen tutanaklar ve belgelerden ibaret olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suç dönemine ilişkin, katılan firmanın tüm gelir ve gider defter kayıtları, banka hesapları,

sanığın şirket muhasebesine verdiği faturalar ve diğer evrakın birlikte incelenmesiyle bu döneme ilişkin sanığın uhdesinde şirket parası olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

Sanığın firma harcamalarında kullanılmak üzere 2010 ve 2011 yıllarında iş avansı olarak çeşitli tarihlerde hesabına yatırılan toplam 97.925, 73 TL'lik tutar için belge ibraz edemediği, bu şekilde eylemin zincirleme biçimde işlendiği tespit edildiği halde, sanık hakkında TCK'nın 43 maddesinin uygulanmaması,