Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7913 K.2019/10089

2)TCK' nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezaların on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay günü kuyumculuk yapan katılanın işyerine gidip altın aldığı ve karşılığında suça konu 30/11/2010 ve 30/10/2010 tarihli iki adet 7.000 TL bedelli çekleri verdiği, daha sonra katılanın çekleri tahsil için bankaya sorduğunda sahte olduğunu, aynı numaralı çeklerin daha önceden 13/08/2010 tarihinde bankaya iadesinin yapılarak iptal edildiğini öğrendiği, bu suretle sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, banka yazısı, uzmanlık raporu ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Resmi belgede sahtecilik suçunda hüküm kurulurken TCK'nun 204/1. maddesine göre belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezasına 62. maddeye göre indirim uygulandıktan sonra sonuç cezanın 1 yıl 9 ay 20 gün olması gerekirken 1 yıl 8 ay 25 gün olarak hatalı belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/16-873, 2018/145 sayılı kararında da belirtildiği üzere hesap hatasının kazanılmış hak oluşturacağından, tebliğnamedeki bu yöndeki düzelterek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.