Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/8089 K.2019/9481

2- TCK.nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kimliği tespit edilemeyen Ahmet Aslan isimli şahıs ile birlikte tanık ...’dan aldıkları iplik, düğme ve iğnelere karşılık, tamamen sahte oluşturulmuş 17.750 TL. bedelli çeki verdikleri, çekin tedavülü sonucu bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı; bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanığın Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/151 Esas nolu dosyasında tanık olarak alınan beyanında tanık ...’ı tanımadığını, olayla ilgisinin olmadığını, 03.10.2013 tarihli duruşmada tanık Mehmmet Orhan’ı tanıdığını, tanık ...’ın kendisine yazın güzelse bunu çeke yazarmısın dediğini, kendisinin de yazdığını belirtir çelişkili savunmaları, katılan beyanları ve tanıkların anlatımları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi’nce tanzim edilen 06.09.2012 tarihli raporunda, suça konu çekteki ön yüz yazıları ile 1. ciranta Ahmet Aslan isim yazısının sanığın eli ürünü olduğu, alınan ekspertiz raporunda ise;

incelemeye konu çekin sahte olduğu ve sahteliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğu yönünde görüş ve kanaatlerin bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu teşkil ettiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılarak yerine ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 35.500 TL karşılığı 1.775 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1.479 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 29.580 TL ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi,