KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/8198 E., 2019/4171 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; beraat
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, yakınlarını, katılanın müdürlüğünü yaptığı özel hastanede tedavi ettirdiği, karşılığında ilk olarak 8.400 TL bedelli senet verdiği, sonrasında tamamen sahte olarak oluşturulmuş 13.400 TL bedelli çeki verip senedi geri aldığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;
a- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık ve katılanın anlatımlarında, sanığın aldığı hizmetin karşılığında önce 8400 TL bedelli senet verdiği, suça konu sahte çeki vererek de senedi geri aldığını beyan etmeleri karşısında; borcun yenilenmesi için verilen sahte çeke dayalı yeni borç ilişkisinin varlığı halinde önceden doğan borçtan söz edilemeyeceği nazara alınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,
b- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/829 E, 2005/2071 K sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneklerinin getirtilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Çek aslının yada onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/8198, K. 2019/4171, 24 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama