Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/8616 K.2019/11510

TCK’nın 207/1,62,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...'ın, aslında çalışmadığı ... Kimya Sanayi Ticaret Şirketinde çalıştığı, 2.200 TL maaş aldığı ve maaşında herhangi bir haciz veya kesinti olmadığına dair sahte olarak tanzim edilmiş belgeyle , Denizbank Beykent Şubesine başvurarak 5 bin TL kredi talebinde bulunduğu ve bu belgeye istinaden kendisine ilgili bankaca kredi sağlandığı, yapılan incelemede belgenin sahte olduğunun ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunana somut olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/10/2009 tarih ve 2009/6-132 Esas ve 2009/251 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmakta olup, pişmanlık sonucu olan iade ve tazminin önem taşıması nedeniyle iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi,

zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi gibi hallerde sanığın etkin pişmanlığından söz edilemeyeceği, somut olayda, sanığın icra takibi neticesinde kredi borcunu ödediği,bu nedenle etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.