Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/895 K.2017/8390

Dolandırıcılık suçundan hükümlü hakkında talep edilen uyarlama yargılaması sonucunda verilen hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan uyarlama yargılamasında hükümlüye müdafii tayini için Baro Başkanlığına müzekkere yazıldığı, İzmir Barosu Başkanlığınca hükümlü müdafii olarak Av. .....'ın atandığı, ancak bu durumun hükümlüye tebliğ edilemediği, 09/10/2007 tarihli kararın, hükümlü müdafiinin yüzüne karşı verildiği ve temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirildiği anlaşılmakla; ...

Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarih ve 2008/9-7-56, 21/12/2010 tarih ve 2010/11-251-267 ve 20/03/2012 tarih ve 2011/6-235-2012/110 esas ve karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu nedenle kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan hükümlü ...’e yokluğunda verilen hükmün tebliğ edilmemesinin usule aykırı olması sebebiyle, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan yapıyan yargılama sonunda, 765 Sayılı TCK'nın 503/1, 552, 81/2 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay gün hapis 1,077,999,999 TL ağır para cezası ile mahkumiyetine dair hüküm verilerek kararın kesinleştiğirildiği, 5237 sayılı kanunun yürürlüğe girmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca uyarlama talebinde bulunulduğu, mahkemenin yapmış olduğu uyarlama yargılaması sonucunda; hükümlünün üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde tanımlandığı ve suç konusunun değerinin pek fahiş olması, hükümlü ... hakkında tekerrür nedeniyle artırılma yapılması hususları da gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi uyarınca uygulama yapılmasının sonuç ceza itibariyle hükümlü lehine olduğu şeklindeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlünün sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak hükümlü hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden hükmolunan adli para cezalarının toplanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan cezaların içtimaına ve TCK’ nun 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılması; yerine ‘Hükümlü hakkında adli para cezasına ilişkin olarak hükmedilen birim gün sayısının, hükümlünün ekonomik ve sosyal durumu da dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK.’nun 52/2. maddesi gereğince bir tam gün karşılığı takdiren 20,00.-TL.’den hesap edilmek suretiyle hükümlünün 80,00.-TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak, aldığı kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.’nun 50/1-a. maddesi gereğince takdiren adli para cezasına çevrilmesine, hükümlünün aldığı netice hapis cezasının 5237 sayılı TCK.’nun 52/2. maddesi gereğince beher gününün takdiren 20,00.-TL.’den hesap edilmek suretiyle 6.000,00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,