Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9051 K.2019/5081

2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 165/1, 35, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...’nın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; sanık ...’ün ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın katılan ... Nakliyat Ltd. Şti’de şoför olarak çalıştığı, suç tarihinde aracın deposunu taşıt tanıma sistemi ile doldurduktan sonra, daha önceden tanıdığı diğer sanık ...’ü arayarak aracında fazla mazot olduğunu, ... Gişelerinde litresi 3 TL’den kendisine satabileceğini söylediği, sanık ...’in de bu teklifi kabul etmesi üzerine sanıkların ...

Gişelerinde buluştukları ve elektrikli aparatla 5 adet 30 litrelik bidonlara mazotu doldurdukları, son bidonu kapatırlarken jandarma görevlileri tarafından yakalandıkları ve mazotun katılana iade edildiği anlaşılmakla; sanık ...’nın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs; sanık ...’ün eyleminin ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesine teşebbüs suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezalarının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün", “75 gün”, “62 gün” ve “1.240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “3 gün”, “2 gün” ve "40 TL" adli para cezası;