Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9403 K.2019/14745

2-Sanıklar Selim, Bayram ile Nedim hakkında, özel belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 207/1, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından; özel belgede sahtecilik suçundan sanıklar Selim, Bayram ile Nedim'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında, suç tarihi olarak suça konu çekin keşide tarihi olan 26/02/2006 yerine çekin çalındığı tarih olan 26/12/2005 olarak yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklardan Bayram'ın tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdiği suça konu çalıntı boş çek yaprağını sanık ...'e sattığı, sanık ...'in de bu çek yaprağını temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...'e sattığı, sanık ...'in de boş çek yaprağını sanık ...'e verdiği ve çek yaprağını doldurmak konusunda sanık ... ile anlaştığı,

sanık ...'in ise suça konu çalıntı Albaraka Malatya şubesine ait çeki 26.02.2006 keşide tarih 8.750 TL bedelli keşideci müşteki ... olacak şekilde keşide yeri yazmadan doldurarak müşteki Umman' a ait Yeşim Gıda isimli işyerinden yaptığı 49,00 TL'lik alışveriş ve daha önceki 100,00 TL'lik borcuna karşılık müşteki Fatma'ya vererek haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanıklar Bayram, Nedim ile Selim'in özel belgede sahtecilik, sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanıklar ..., ... ile ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde; Sanıkların üzerine atılı “özel belgede sahtecilik” suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 207/1, 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 26/02/2006 ile inceleme tarihleri arasında dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık ...'in suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, diğer sanıkların kısmen ikrar içeren savunmaları, müşteki beyanları, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünce, suça konu çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanık ...'in eli ürünü olduğuna ilişkin uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre mükerrrir olan sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, suça konu çalıntı çeki, bakkal dükkanı işleten müşteki Fatma'ya daha önceden veresiye almasından dolayı oluşan 100 TL borcu karşılığı verip ayrıca 49 TL tutarında daha alış veriş yaptığı, 100 TL'lik malı eylemden önce mal edindiği, bu bağlamda eylemden edindiği haksız menfaatin esasında 49 TL olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayini,