KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/9895 E., 2019/3851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Müşteki şirket ile ... Kimya şirketi yetkilisi olan sanık arasında, Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde, Beyoğlu 3. Noterliğince düzenlenen finansal kiralama sözleşmesi imzalanarak, oto bakım ekipmanlarının teslim edildiği; ancak sanığın yetkilisi olduğu şirketin kira bedelini ödememesi üzerine çekilen ihtar ile finansal kiralama sözleşmenin fesh edilmesine ve kiralanan ekipmanların iadesi istenmesine rağmen, sanığın suça konu malzemeleri katılan şirkete teslim etmediği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,
1) Müşteki vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak davetiye tebliğiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki şirketin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, müşteki şirket vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanık müdafisi tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “30 gün” olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/9895, K. 2019/3851, 16 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama