Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1719 K.2018/8739

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07/08/2017 tarihli uzlaştırma raporunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı, akabinde katılan ...'ın 17/08/2017 tarihli dilekçesinde 4.000 TL olan zararının giderilmesi halinde uzlaşmayı kabul ettiğini bildirerek uzlaşmadan vazgeçtiğini bildirmesi üzerine yeniden düzenlenen 25/08/2017 tarihli uzlaştırma raporunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığının bildirildiği; mahkemenin son uzlaştırma raporuna dayanarak mahkumiyet hükmü verdiğinin anlaşılması karşısında, uzlaşmanın sağlanması halinde uzlaşma beyanından vazgeçmenin sonuca etkili olmayacağı, bu nedenle taraflar arasında uzlaşmanın sağlanmış olduğunun kabul edilmesi gerekeceğinden sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 254/2 maddesi uyarınca uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.