Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1785 K.2019/5478

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nin bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı katılan ...’a, ucuz altın satabilecek bir kadın tanıdığını söylediği, katılan ...’ın da bu durumu arkadaşı olan müşteki ...’e anlattığı, daha sonra birlikte Söke’ye gelerek kendisini köyde yaşayan ... olarak tanıtan sanık ... ile buluştukları, sanık ...’nin de dedesinden kalma altınlar olduğunu, bu altınları ucuza satacağını söylediği,

bunun üzerine katılan ve müştekinin sanık ...’ye 4.100 TL para vererek aldıkları iki adet numune altını kuyumcuya götürdükleri, kendilerine verilen altınların gerçek olduğunu öğrenmeleri üzerine kimliği tespit edilemeyen ve kendisini sanık ...’nin oğlu olarak tanıtan meçhul kişiye 6.000 TL daha para vererek geri kalan altınları getirmelerini bekledikleri, ancak sanıkların bir daha gelmediği,

bu surette sanıkların hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettikleri, sanık ...’nin ikrar, sanık ...’nin ise soyut suç inkarını içeren savunmaları, katılan ve müşteki beyanları, teşhis tutanağı, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.