Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1822 K.2018/8735

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin 24/12/2012 olması gerekirken gerekçeli kararda 2013 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın müştekiyi gizli numaradan rastgele arayarak kendisini yakını gibi tanıtıp "Baba zor durumdayım. Acil para gönder." demesi üzerine, müştekinin 725 TL parayı sanığın bildirdiği hesap numarasına gönderdiği, banka hesap numarasına bloke konulması nedeni ile sanığın parayı çekemediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan " Ankara 2 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/596 esas ve 2010/985 karar" sayılı ilamına konu "dolandırıcılık" suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması karşısında, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.