Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1939 K.2019/6514

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz incelemesi dışındaki ...'in kardeşine ait olan ve eşi tarafından servise bırakılan aracın tamir masraflarının 20.000 TL tuttuğu, ...'in sanık ... ile birlikte servise gelip yanında getirdiği parayı poşet içerisinde muhasebe müdürü olan ...'ın masasına bıraktığı, aracı test etmek için motor ustası ... ile çıktığı, bir süre sonra araçtan inmeyeceğini söylemesi üzerine katılan ...'nın aracın anahtarını alarak diğer katılan ...

Sabri'yi aradığı, ...'nin olay yerine gelmesini fırsat bilen sanık ...'ın masanın üzerindeki parayı alarak servisi terk ettiği, bunun üzerine Seçil'in yanında getirdiği yedek anahtar ile aracı çalıştırıp kaçtığı, polis tarafından yakalandığında üzerinden 17.850 TL para çıktığı anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,