Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2190 K.2019/400

alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat, 2- Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62/2, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince Mahkumiyet,

Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından; sanık ...'ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraatına ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...’e atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’nun, eşi ... adına trafikte kayıtlı olan; ancak kendisinin kullandığı ... plaka sayılı aracı internette satışa çıkardığı, sanık ...’in ilanı görerek katılan ...’e telefonla ulaştığı ve aracın 23.400 TL bedelle satışı konusunda anlaşmaya varıldığı, bunun üzerine katılanın sanık ... adına satış vekaletnamesi düzenlettiği, bu vekaletname ile İzmir’e giderek sanık ... ile buluştuğu ve birlikte ...’in evine gittikleri, burada sanık ...’in akrabası olan temyiz dışı ...’in de hazır olduğu,

sanık ... ve ...’in aracı test edeceklerini söyleyerek evden çıktıkları, aracın torpido gözünde bulunan noterden düzenlenmiş vekaletnameyi kullanarak aracı satmak için müşteri aramaya başladıkları, aracı aynı gün içerisinde noter sözleşmesi ile galericilik yapan sanık ...’a 16.000 TL bedelle sattıkları anlaşılmakla;

sanık ...’in eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu taktir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında ve sanık ... hakkında, suça konu aracı şuç eşyası olduğunu bilerek satın aldığına dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.