Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2319 K.2018/9485

mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...'u cep telefonundan arayarak ... bölgesinde kendisine ait olduğunu bildirdiği, ancak gerçekte katılan ...'e ait olan hurda malzemeleri satmak istediğini belirtmesi üzerine, katılanlar.... ve ... .... bulunan bir çay bahçesinde sanık ile görüştükleri, daha sonra hep birlikte ... .... karşısında bulunan boş arazideki hurda malzemeleri görmek için belirtilen bölgeye gittikleri, sanığın hurda malzemelerin kendisine ait olduğunu, ağabeyinin ağır bir trafik kazası geçirdiğini, kazadan dolayı yaralandığını, bu nedenle masrafları ödeyemediğini,

aracının bağlandığını ve acil paraya ihtiyacı olduğunu belirterek hurda malzemeleri satmak istediğini söylediği, katılan ... ile 30,000 TL karşılığında anlaştıkları ve kendi aralarında buna dair sözleşme imzaladıkları, katılanların kamyon, vinç ve işçilerle birlikte hurda malzemelerinin bulunduğu yere geldikleri, sanığın 30,000 TL'yi alarak bankaya gittiğini söyleyip olay yerinden ayrıldığı, katılanların hurda malzemelerinin bir kısmını kamyona yükleyip.... ilçesinde bulunan ... fabrikasına gönderdikleri, katılan ...'in şikayeti üzerine hurda malzemelerin ele geçirildiği anlaşılmakla;

eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.