KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/2402 E., 2019/1401 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan şirketin nakliyesini üstlendiği dolum tesislerinden motorin yükleyen ve aracı mühürlenen sanığın Habur'a ulaştığında motorine başka bir madde karıştırılması nedeniyle evsafının bozuk olduğunun tespit edildiği, sanığın kendisine teslim edilen yükü kendi yararına kullanıp daha sonradan yüke başka bir madde karıştırdığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,
a-Sanığa verilen 200 gün karşılığı adli para cezasının bir günü 20,00 TL den olmak üzere 4.000TL olması gerektiği halde sanığa 8.000 TL adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
b-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralığının “aydan aya” denilmek suretiyle belirsiz olarak gösterilmesi,
c-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölüme ''200 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğinde günlüğü 20 TL'den 4.000TL adli para cezası ile cezalandırılması" şeklinde değiştirilmesine ,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/2402, K. 2019/1401, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama