KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/2568 E., 2019/5322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan ... ve ...'ın, ... Ticaret Ltd. Şti.’nin ortakları, şirketin 01/01/2009 ile 18/08/2010 tarihleri arasında faaliyette olmadığı halde sanık ...'ın, 01/01/2009 - 03/04/2010 tarihleri, sanık ...'ın, 01/01/2009-18/08/2010 tarihleri sanık ...'nün 04/09/2009 - 31/03/2010 tarihleri sanık ...'ın 04/06/2009 - 31/08/2009 tarihleri arasında sigortalılık bildirimlerinin yapıldığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;
bir kısım sanıkların işyerinde gerçek çalışmalarının olduğunu savunmaları, Mersin Liman Vergi Dairesi Başkanlığı, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Mersin Ticaret ve Sanayi Odası Başkanlığı’nın cevabi yazı içeriğine göre sanıkların sigortalılık süreleri içinde şirketin faal olduğunun bildirilmesi, işe giriş bildiriminde bulunulan kişilerin isim ve adres bilgilerinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmiş olması, ilgili kurumun mevzuatı gereği söz konusu işyeri üzerinde denetim yetkisinin bulunması, sanıkların kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması,
sanıkların sigorta primlerini katılan kuruma yatırmış olması halinde, 5510 sayılı Kanunun 89. maddesince primlerin irat kaydedileceği, aynı kanunun 96. maddesince de yapılan sağlık harcamalarının da geri alınacağının düzenlenmiş olması, primlerin yatırılmamış olması halinde de katılan kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/2568, K. 2019/5322, 13 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama