KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/2572 E., 2020/9858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanığın her iki suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
.... Taş. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan ...’in sanığın kızı olduğu, sanığın Şekerbank .... şubesinden 175.000TL kredi aldığı, krediye teminat olarak, keşidecisi.... Tic. Ltd. Şti olan, Yapı ve Kredi Bankası .... şubesinin 06/03/2010 keşide tarihli, 15.000TL bedelli çekini bankaya verdiği, çekin arka yüzünde .... Taş. Tic. Ltd. Şti. ve ....
Ticaret adına ciroların bulunduğu, sanığın kredi borcunu ödememesi nedeniyle çek bedelinin tahsili için 08/03/2010 tarihinde bankaya ibrazında çekin karşılığının çıkmadığı, Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/140 Esas sayılı dosyasında, çek keşidecisi davacı .... Gıda Şirketi arasındaki menfi tesbit davasında yapılan bilirkişi incelemesinde, çekteki ....
Gıda Şirketi adına atılı ciranta imzasının şirket yetkilisi ...'e ait olmadığının tespit edildiği ve sanığın suça konu çeki, ....
Gıda Şirketi adına atılı ciranta imzası şirket yetkilisi ...'e ait olmadığı halde katılan bankadan aldığı krediye teminat olarak verdiği, bu şekilde üzerine atılı banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; katılan beyanı, sanık savunması, ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksini ispatlayan her tür şüpheden uzak, yasal, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,
sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/2572, K. 2020/9858, 8 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama