Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2774 K.2018/3157

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eylemi nedeniyle 28/04/2011 tarihli iddianeme ile dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Şişli 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/05/2011 tarih, 2011/279 E, 2011/158 K sayılı kararı ile atılı suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, anılan karara karşı katılan vekilinin yapmış olduğu temyiz istemi neticesinde Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 21/01/2013 tarih, 2012/28251 E ve 2013/934 K sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen hükmün onanmasına,

resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün ise eylemin TCK'nın 204/2 maddesine kapsamında kalması nedeniyle ağır ceza mahkemesine görevsizlik verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sadece resmi belgede sahtecilik suçundan yargılamaya devam edilmesi gerekirken, hatalı olarak hem dolandırıcılık hem de resmi belgede sahtecilik suçundan yargılama yapıldığı ve iki suçtan da açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verdiği,

oysa ki 11. Ceza Dairesi'nin ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen hükmün onanarak kesinleştiği, bu sebeple sanık hakkında 28/09/2017 tarihinde dolandırıcılık suçundan verilen hükmün yok hükmünde sayılması gerekeceği, bu sebeple temyiz kapsamının sadece resmi belgede sahtecilik suçu ile sınırlı olarak yapılması gerektiği anlaşılmakla;

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 13/01/2018 tarih ve (1) sayılı kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunca 09/02/2018 tarihinde onaylanan ve 21/02/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/03/2018 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 8. bendinde, "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz” hükmüne yer verilmiştir.