Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/30 K.2018/3746

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, suç tarihinde müştekiyi cep telefonundan arayarak kendisini polis olarak tanıtıp, bir kuyumcuda yapılan hırsızlık olayında müştekinin kimliğini bulduklarını, eşinin de yakalanıp emniyete götürüldüğünü, evdeki altınları poşete koyup getirmesini, seri numarasını kontrol edeceklerini, yapılan kontrollerde şayet altınların temiz çıkması durumunda kendisine iade edileceği söylediği, müştekinin de buna inanarak, evdeki altınları bir poşete koyarak sanığın istediği parka götürdüğü, burada sanığın gelerek müştekiden poşeti istediği,

müştekinin de kimlik sorması ve sanığın da kimlik gösterememesi üzerine şüphelenen müştekinin polisi arayacağını söylemesi üzerine, sanığın olay yerinden kaçtığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmeye çalıştığı, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, müştekinin tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları ve teşhis tutanağı ile taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.