Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3356 K.2019/254

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 15/10/2012 tarihinde müşteki ...’in yaşadığı mahalleye gittiği ve müşteki ... ile karşılaştığı, müştekiye mahallede yardım etmek için fakir komşularının olup olmadığını sorduğu, müştekinin de bir kaç komşusunun olduğunu belirtip yanına müşteki ... ve yaşı küçük ...'yı da alarak sanık ile birlikte gittikleri, sanığın çalıştığı işyerine girerken sorun olacağını belirterek müştekilerden üzerlerinde bulunan takıları çıkartarak yaşı küçük tanık ...'a vermelerini istediği, müştekilerin takıları ...'a vermeleri üzerine ...'a bir şeyler alacağını söyleyerek ... ile müştekilerin yanından ayrıldığı, uzaklaştıktan sonra da ...'da bulunan takıları alıp kaçtığı,

Yine 05/11/2012 tarihinde ... isimli bayana, yardım etmek için mahallede fakir komşularının olup olmadığını sorduğu, ...’nin de bir kaç komşusunun olduğunu belirterek müştekiler ..., ... ve ...’ye yönlendirdiği, sanığın adı geçen müştekiler ve ... ile birlikte stadyuma doğru gittikleri, sanığın, stadyumda yardım dağıtılacağını ve stadyum önüne konulan makineden geçerken metal olan eşyaların öteceğini belirtmesi üzerine müştekilerin altınlarını çıkartarak ...’nin çantasına koydukları ve sanığın müştekilere “altınlar çantada da öter,

siz altınları bana verin yakındaki bakkala teslim edeyim” diyerek altınları alıp olay yerinden ayrıldığının iddia edildiği somut olaylarda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.