Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3487 K.2018/9909

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde temyiz dışı sanık .... in, müştekinin yanına gelerek ....

Apartmanında bahçe içi temizlik işi var bu işi yaparmısın?" diye iş teklifinde bulunduğu, müştekinin temizlik işini yapabileceğini belirtmesi üzerine tarafların 300 TL karşılığında anlaştıkları,bu sırada yanlarına sanık ...'ın geldiği,sanık ...’ın müştekiye "yarın .... ülkesine gideceğiz, bu bahçeyi sen temizle parasını öderiz, yalnız cebimde 500 Euro bulunuyor, sen bu parayı Türk parasına çevir." dediği, müştekinin de bu teklifi kabul edip yakında bulunan Halkbankası ATM'sine gidip hesabından 1000 TL para çekip geldiği,

sanık ...'in müştekiye "sen 950 TL parayı bana ver bende yapmış olduğun işine karşılık 350 TL ile birlikte 500 Euro karşılığı 1350 TL'yi vereyim." demesi üzerine müştekinin bankadan çektiği 950 TL parayı sanığa verdiği,bu sırada diğer temyiz dışı sanık Murat'ın,sanık ...'e çocuğunun trafik kazası yaptığını ve hemen gitmeleri gerektiğini söylediği,sanık ...'in de telefonda eşiyle konuşur gibi yapıp müştekiye ....

Apartmanına git, burada benim eşim kalıyor, 500 Euro parayı kendisinden alırsın." dediği, ve ayrıldığının , iddia edildiği olayda; teşhis tutanağı, müşteki beyanları, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda uzlaşma işlemleri yapılarak, tarafların uzlaşamadıklarına dair uzlaştırma raporu ile dosya kapsamına göre sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.