Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3809 K.2019/234

Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında; 5411 sayılı yasanın 160/1 maddesi gereğince ve TCK’nın 43,62/1,52/2-4, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısı tarafından, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin Yargıtay Ceza Dairesi Sayın Başkanlığına hitaben yazdığı ve "sanıkların temyiz taleplerine cevaplarımız" şeklindeki dilekçe içeriğinden, aynı zamanda , beraat eden sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin de bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilen hükümleri bir haftalık yasal süreden sonra 15.06.2015 tarihinde temyiz ettiği, temyiz isteminin süreden sonra yapıldığı anlaşılmakla vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri ile, sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine ilişkin Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklardan ... ve İngiliz asıllı eşi ...’in iyi derecede İngilizce biliyor olmaları ve İngiliz asıllı olmanın da getirdiği avantajla oluşturulan güven duygusu sayesinde, Bodrum’a gelen İngiliz vatandaşı olan katılanlarla tanışıp, yüksek faiz alacaklarından bahisle aldatıp kandırarak, Finasbank ve ... şubelerinde çalışan sanıklar ... ve ...’ın yardımıyla paralarını bankaya yatırmalarını sağladıktan sonra, kendilerinden almış oldukları Türkçe yazılı havale dekontlarına, paraların başka bir hesaba aktarılmasına ilişkin katılanların imzalarını alarak,

sanıkların katılanlara ait hesaplardan paraları kendi hesaplarına para aktarmak suretiyle yarar sağladıkları, hatta durumun fark edilmemesi için de katılanların hesaplarında bir aylık belirlenen faiz miktarınca para bırakıldığı, bazen de hesapta para olmadığı görülünce bireysel görüşmeler sayesinde durumu gizledikleri, sanıkların bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettikleri ve üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; gerçekleştirilen eylemlerin bankacılık işlemleriyle ilgili olması,

elde edilen menfaatin bankaya ait para üzerinde gerçekleşmesi ve bozma ilamında belirtilen hususlarda yapılan araştırmalar neticesinde sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu değil, basit bankacılık zimmeti suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde, adli para cezalarının 1’er ay arayla 24 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği halde, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezalarının hapse çevrileceği hususunda sanıklara ihtarat yapılmaması,