KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/3814 E., 2020/3015 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıklar hakkında CMK 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 2001 olarak yazılan suç tarihinin 2001-2007 yılları olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar , ... ve ...'ın 21/04/2007 tarihine kadar katılan ... Evleri Konut Yapı Kooperatifi'nin yöneticisi, sanık ...'ın kooperatifin denetçisi olduğu, sanıklar ...'in kooperatif yöneticisi olan İshak ve ...'ın eşi oldukları, sanıklar 'ın ... İnş A.Ş'nin yetkilisi ve ortağı oldukları, kooperatif denetçisi ...'ın kooperatif yöneticisi olan sanık ...'ın amcasının kızı olduğu, ayrıca ...
İnş A.Ş'nin denetçisi olan sanık ...'un kooperatif denetçisi olan ...'ın erkek kardeşi kooperatif yöneticisi olan ...'ın amcasının oğlu olduğu, sanık ...'in kooperatif yöneticisi olan İshak'ın oğlu olduğu, ... Evleri Konut Yapı Kooperatif yönetim kurulu eski üyeleri sanıklar ..., ... ile bu sanıkların eşleri sanıklar ..., kooperatif eski denetçisi ..., ... İnş A.Ş yetkilisi ve ortağı olan sanıklar ... ,...
İnş A.Ş denetçisi sanık ...'un kooperatif ile müteahhit firmanın inşaat sözleşmesindeki özel hükümleri kasıtlı olarak kooperatif aleyhine düzenleyip müteahhit firmanın yaptığı eksik ve kusurlu imalatları kabul ederek kooperatif zararına kendilerine yarar sağlayarak birlikte nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda, sanıkların savunmaları, katılan kooperatif yetkilileri beyanları, tanık anlatımları, genel kurul tutanakları, bilirkişi raporları, hukuk dava dosyaları ile dosya içeriğine göre taraflar arasında hukuki ihtilaf bulunduğu,
sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkumiyetlerine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/3814, K. 2020/3015, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama