Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4092 K.2020/7495

2)TCK.nın 264/1-2, 50/1a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu kurum ve kuruluşları, vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin evine hırsız girip altınlarının çalınması nedeniyle soruşturma yürütüldüğü, bu olayı nereden öğrendiği belli olmayan sanığın, üsteğmen üniformasını giyerek müştekinin iş yerine gittiği, kendisini "Askeri Savcı ..." olarak tanıttığı ve hırsızlık olayına kendisinin baktığını, olayın şüphelilerinden ... isimli şahsın katılan tarafından tehdit edildiğini, bu olaydan dolayı başının ağrıyabileceğini beyan ederek, olayı kapatmak karşılığında katılandan 200 TL para aldığı ve ayrıca para ödemeksizin 10 TL karşılığında alışveriş yaptığı, bu suretle sanığın üzerine atılı özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın savunması, müşteki ve tanık beyanları, tutanaklar, doktor raporları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin sübuta, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 20/11/2014 tarihli bozma ilamından önce verilen ilk hükümde sanık hakkında 3600 TL hapis cezasından çevrilme adli para cezası ve 1000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin görev yönünden bozma ilamı ile dosyanın mahalline gönderildiği,

bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince sanık yönünden kazanılmış hak ilkesi ve 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı hükümlerinin uygulanması esnasında, bozma öncesi hükümde sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 3.600,00 TL Adli para cezası ile doğrudan verilen 1.000,00 TL Adli para cezalarının toplanması ile 4.600,00 TL Adli para cezasına karar verilmesi,