Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/414 K.2018/9148

mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, internetten tanıştığı katılana kendisini doktor ve paşa kızı olarak tanıtıp güven sağlaması üzerine geri ödeyeceğini söyleyerek kendisinden farklı tarihlerde ve çeşitli gerekçelerle borç para istediği, katılanın içinde bulunduğu psikolojik durum nedeniyle sanığa güvenip söz konusu paraları gönderdiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;

sanığın, hileli söz ve davranışlarla katılanı aldatıp kendisinden borç adı altında ve çeşitli bahanelerle para alıp haksız yarar sağlayarak üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, katılan vekilinin 12/07/2017 tarihli celsedeki şikayetlerinin devam ettiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı ve sanığın cezalandırılmasını talep ettklerine dair beyanı karşısında, 168. madde kapsamında katılanın kendisine yapılan kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulması gerektiğinden bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.