Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4373 K.2020/2486

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 09/11/2010 tarihi yerine, 09/10/2010 yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın adına kayıtlı olan aracı satışa çıkarması üzerine, galericilik yapan sanığın söz konusu aracı satın almak istediği ve katılan ile aracın satışı konusunda 23.500 TL karşılığında anlaştıkları, katılanın sanığa araca ilişkin satış yetkisi içeren süreli vekaletname verdiği, akabinde katılanın aracı teslim etmek ve anlaştıkları bedeli sanıktan almak amacıyla sanığın işyerine gittiğinde, sanığın, aracı park edeceğinden bahisle elemanı vasıtasıyla aldıktan sonra, araç bedelini alması için katılanı ... isimli bir arkadaşının beklediğini söyleyerek bankaya gönderdiği,

adı geçen kişiyi bankada göremeyen katılanın galeriye dönmesi üzerine işyerinin kapalı olduğunu gördüğü ve sanığa telefonla da ulaşamadığı, sanığın ise bedelini ödemediği söz konusu aracı katılandan aldığı vekaletnameye istinaden başka bir şahsa sattığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, fotoğraftan teşhis işlemi, vekaletname, araç tescil bilgilerine ilişkin emniyetten gelen cevabi yazı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/696 Esas, 2008/765 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve sanığın,

kasten işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1,2,3, madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.