Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4389 K.2020/5004

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanları telefon ile arayan şahısların kendilerini terörle mücadelede görevli Başkomiser ve Savcı olarak tanıtarak, terör örgütüne yönelik bir operasyon yapılacağını, kimlik bilgileri ve hesap numaralarının kullanıldığını, yakalanmalarına yardımcı olmaları maksadıyla bankadaki paralarını çekip görevlendirilecek sivil polise teslim etmelerini söyledikleri, suç tarihinde saat 12:30 civarında bir poşet içerisinde konulmuş olan 31.000 TL'yi katılan ...'in sanığaa teslim ettiği, daha sonra tekrar arandıkları ve yeniden para talep edildiği,

ikinci aşamada evlerinde herhangi bir para ve ziynet eşyası kalıp kalmadığının belirlenmesi açısından arama da yapılacağı söylenerek bankadan çekilen 27.000TL ile evde bulunan ziynet eşyaları, altınlar, 5.000 TL ve dövizlerin bir poşete konularak saat 15:30 sıralarında yine sanığa teslim edilmesinin sağlandığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanığa ait cep telefonu sinyal kayıtları, teşhis işlemleri, uzalştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında zincirleme şekilde basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.