Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4567 K.2019/6875

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ı telefon ile arayıp kendisini ...olarak tanıtan bir kişinin daha önce köylerindeki askeri birlikte görev yaptığını, kendisini bu nedenle tanıdığını, oğlunun samanlıkta altın bulduğunu, bu altınları satmak istediğini söylemesi üzerine katılanın yanına oğlu olan ...'ı da alarak ...'ya gidip kendisini...olarak tanıtan ancak kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıs ve onun dayısı olarak tanıştırdığı sanık ... ile buluştukları, kendisine gösterilen numune altının gerçek olduğunu anlayınca pazarlık yaptıkları ve 10,5 kg ağırlığındaki altını 40.000 TL karşılığında satın alma konusunda anlaştıkları,

parayı tedarik eden katılan ve mağdurun tekrar ...'da sanık ve açık kimliği tespit edilemeyen şahıs ile buluştukları, sanığın ve yanındaki şahsın parayı sayma bahanesi ile girdikleri evin arka kısmından kaçtıkları anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.