Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4729 K.2020/5907

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanı telefonla arayan bir kişinin kendisini komiser olarak tanıttığı ve katılana... İş Bankası’ndaki hesabından yasa dışı yerlere para aktarıldığını, bunu önlemek için sanığın...

Merkez Şubesi’ndeki hesabına 37.000 TL para göndermesi gerektiğini söylediği ve evinde de şu anda polislerin olduğunu, eşine 40.000 TL'yi teminat olarak verdiklerini söyleyerek eşi olduğunu söyledikleri bir bayanın sesini telefonda dinletip evinde polis olduğuna katılanı inandırdıkları, bunun üzerine katılanın vadeli hesabından sanığın hesabına 37.000 TL'yi gönderdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; sanık savunması,

katılan beyanları, BTK kayıtları ve dosya kapsamı itibariyle sanığın eyleminin, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.