Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4779 K.2020/2487

TCK’nın 157/1, 52/2-4 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılandan peşin olarak 42.000 TL karşılığında küçükbaş hayvan alımı konusunda kendisi ile anlaşmaları üzerine, söz konusu hayvanların raporlarının eksik olduğunu söyleyerek katılandan hayvanlara ilişkin rapor aldırmasını istediği ve katılana teminat amacıyla sanık ...’in borçlusu olduğu 14/05/2013 vade tarihli ve 42.000 TL bedelli senedi verdikleri, katılanın bulunduğu ilçede hayvanların küpe ve aşılarının olmaması nedeniyle rapor alamaması üzerine, sanıkların ...’de adamları olduğunu, bu işi orada halledebileceklerini söyleyerek,

katılana ait hayvanları getirdikleri kamyona yükleyip, birlikte başka bir araçla ...’ye gittikleri, ...’de bulundukları sırada sanıkların katılan ile birlikte bir lokantada yemek yedikleri, akabinde sanık ...’in yemek parasını vererek dışarı çıktığı, sanık ...’ın ise elinde telefonla dışarı çıkıp söz konusu hayvan bedellerini ödemeden katılanın yanından uzaklaşarak haksız yarar sağladıkları, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, katılan beyanları, senet sureti, fotoğraf teşhis tutanağı, sanıkların katılan ile birlikte yemek yedikleri lokantadaki kamera görüntülerine ilişkin cd inceleme ve kimlik tespit tutanağı, araştırma tutanağı, kolluk tutanakları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.