Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4883 K.2021/6410

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın konuşmalarının dinlendiğini ve polis tarafından takip edilen birisiyle konuşmalarından dolayı kendisinin de olaylara dahil edileceğini ve bunu önlemek için katılandan belirli aralıklarla toplamda 28.000 TL para aldığı bu surette sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması,

katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.