Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4885 K.2021/6411

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; edimde anlaşılamaması nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın evlenme vaadiyle katılan’a yeğeni olarak tanıttığı kimliği tespit edilemeyen bir kadınla tanıştırdığı ve katılandan 2.000 TL para ve 4.000 TL senet aldığı, kimliği tespit edilemeyen kadının altın alışverişi yaptırdıktan sonra kaçtığı bu surette sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, TCK’nın 157. maddesinde ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesine rağmen mahkemece sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.