Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4884 K.2019/7969

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak;uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’in,katılanın yanına gelip adres sorarak muhabbete başladığı sonrasında elinde çok değerli saatler olduğunu onları satmaya gittiğini söylediği bu sırada yanlarından geçer gibi yapan diğer sanık ...’ın yanlarına gelerek saatlerin çok değerli olduğunu almak istediğini söylemesi üzerine saatlerin değerli olduğuna inanan katılanı kandırıp 3 adet saati 11.900 TL’ye katılana satıp gittikleri sonrasında katılanın saatleri sarrafa götürdüğünde sahte olduğunun anlaşıldığı şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulu'nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı uyarınca para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi hususunun ve ayrıca sanıkların tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarının 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.